Ûndersyk nei einepiken

Grou, 15 jannewaris 2020

De wylde ein is ien fan de bekendste wetterfûgels en yn 2020 fûgel fan it jier. Der wurdt rûsd dat der sa’n 200.000 – 300.000 breidpearen yn ús lân binne. Nettsjinsteande dat je de ein oeral tsjinkomme kinne, nimt it tal einen de lêste tsientallen jierren ôf. De fraach is hoe’t dit kin fan in soarte dy’t op it each mar in bytsje easken stelt oan it biotoop. De analyse wiist yn de rjochting fan in te lytse kâns fan oerlibjen fan de jonge einepiken

Ûndersikers sile yn dit jier dêryn foaral sjen nei de piken. It is in ferfolch op it ûndersyk fan 2016. Mei help fan de minsken yn ’t fjild wol men mear ynsjoch krije. Leden fan De Strampel kinne hjir ek belangryk yn wêze, om’t hja in bysûnder each foar einen ha.

Hoe kin men meidwaan?

Begjin diit jier komt der in nije ferzje fan de app Kuiken Teller (fergees del te heljen yn de App-store en Google Play). Troch ein mei piken te folgjen en it tal piken te tellen, kin weardefolle ynformaasje sammele wurde. Der kinne ek gegevens oer East-einen (Krakeenden) en Sop-einen (Soepeenden) ynfierd wurde. Men wol ek kennis sammelje oer de ferhâlding tusken mantsjes en wyfkes Wylde Einen.

Mear ynformaasje is te finen op de webside fan Sovon.

Flechtsjen op Korn- und Hansemarkt

Grou, 6 jannewaris 2020

Troch kontakten fan Gjalt de Groot mei de organisaasje fan de Korn- und Hansemarkt yn Haselünne is der de mooglikheid in flechtdemonstraasje te jaan op de Korn- und Hansemarkt op 12 en 13 septimber. Gjalt kin sels net.

Haselünne is in plak mei 14.000 ynwenners, en leit krekt oer de grins by Emmen. De merk wurdt om de twa jier hâlden en der komme in soad minsken op ôf.

Immen dy’t ynteresse hat kin him/har melde by it bestjoer, dat dan fierders de kontakten leit. De organisaasje kin foar in oernachting soargje.

Mear ynformaasje op de webside fan de Korn- und Hansemarkt.

Einaaien it hiele jier rûn

Grou, 6 jannewaris 2020

Wa’t in soad yn it fjild is belibbet wolris wat. Bouwe de Groot is der ek gauris op út en mei syn aventoeren graach diele mei oaren. Diskear in sterk ferhaal oer betide einaaien. Hy skriuwt:

Ik tocht: sil ik wer melde of net. Mar hjirby toch mar even. 

Echte wylde einaaien lyts en grien fan kleur leine yn de koer op it hiem fan boer Hofstra. Fiif stiks. Miskien had de ein wolris mei-iten fan it foer wat der rûnstruid is op it hiem. Mar fan in loopein is gjin sprake. De lêste wiken ha ik al ferskate jerken trêdzjen sjoen.

Der hat noch gjin froast west, en foldwaande moai gers. Dus folop iten foar de einen.

Dat de natuer yn de war is ondekte ik de wike nei de krystdagen: in hazze dy’t noch lytse jongen hie yn it lân.

As der net folle froast komt ha de einen ein febrewaris folop aaien.

Op de foto 4 aaien. Want nûmer 5 smakke tige goed op in stikje roggebrea.

Allegearre goede maitiid mei protte aaien tawinske.

Bouwe.

De einekoerproduksje fan Kees

Wikel/Grou, 3 jannewaris 2020

Kees Terpstra hie dit winterskoft in aardige opdracht: 150 kuorren leverje oan de NWE Skarsterlân. Fan dy 150 hat Kees der 100 makke, de oare 50 komme fan oare flechters.

Dat Kees moaie kuorren makket, wurdt troch in soad minsken ûnderskreaun. Dat hy dêrfoar syn eigen metoade ûntwikkele hat, makket nijsgjirrich en dêrom ha Cor Snoeij en ik (Bonne Bruinsma) 3 jannewaris by Kees west om de technyk fan syn flechtsjen fan wetterlânkuorren te learen.

Nei in koarte rûnleiding troch de pleats fan Kees en Hinke – oan reid en einekuorren wie te sjen dat hjir in flechter wennet – bedarren wy yn de flechtromte fan Kees: it eardere melklokaal. Mei syn trijen op in rige, it reid yn de kroaden, setten wy útein.

“No”, sei Kees, “ik begjin altiten sa”, en hy die foar hoe’ t in boskje reid mei in knoop it begjin fan de koer foarmet. Nei earst wat gepruts hienen wy al rillegau troch hoe’t de metoade Kees wurket.

De wetterlânkuorren dy’t ik (Bonne) oant no ta makke ha, wienen allegearre neffens de flaaksmetoade sa’t ik dy by Gjalt leard ha. By dy metoade kin it reid net te folle draaid wurde, om’t dan de nuddel hast net mear troch it reid stekke wol. Foar de stevichheid fan de kuorren makket it net folle út hokker fan de twa metoaden je tapasse.

Nei in pear oeren flechtsjen wie it resultaat trije moaie, stevige wetterlânkuorren. Mei dy fan Kees fansels as moaiste…

Efkes op de foto klikke foar in grutter byld.

Net alle flechters binne sakelju!

Holwert, 1 jannewaris 2020

By demonstraasje giet it der meastentiids fredich om en ta. Dat wie wat oars by Gjalt de Groot yn it boeremuseum fan Titus de Wolff.
Gjalt hat syn aventoer beskreaun en tastjoerd.

Flechters binne sakelju.
No, hjir it ferhaal. Set it mar op de webside.

Ik siet 31 des. by Titus de Wolff, yn ’t pake Titus museum, te einekoerflechtsjen om’t it Cees net paste. Moast dyn eigen kuorren meinimme en ferkeapje, sa sei Cees. Klear, ik set in Strampel op, set der in koer op foar 20,- euro

Komt der in man, sjocht dy priis fan de koer en bliuwt wat sneu efterôf stean. Syn kop wurdt almar gremitiger. En dan brândt er los: “Dat roait fansels nearne nei, koe ik juster dy koer keapje foar 15, no moat er 20 euro jilde.”

Ik sei: “Ja, juster siet Cees hjir, hjoed ik, en myn kuorren kostje 20 euro.” 

“Hoe kin dat no!”  (Der leine ek noch seis kuorren fan Cees)

Ik sei: “Jo sjogge it sels wol, dy koer fan Cees hat lang dy kwaliteit net. Mar lykwols wol it my net oan dat Cees jo juster in koer oanbean hat foar 15 euro. De man noch lilker, ik stean hjir net te ligen!”                                                                                                                                                                                         “Ik koe dy koer juster krije foar 15 (wiisde de koer oan ), hie gjin jild by me, bin hjir hjoed spesjaal wer hinne fytst en no sil ik 20 euro jaan moatte? Noait!!” ( Lolke, Jehannes, Ige, Pyt, Titus en syn suster Sjoke en inkele oare gasten stiene der by, se holden suver de siken yn).

Ik tocht hjir komt gjin knaak by, tocht oan de reputaasje fan Strampel, har leden as earlike minsken rjocht troch see, de flok dy’t ôfroppen wurde kin oer Titus syn museum.
In man in man, in wurd in wurd. ,,As Cees jo dy koer juster oanbean hat foar 15 euro, dan krije jo him hjoed ek foar 15.

De man sette mei de koer ôf, noch net alhiel fan harte.

Lolke sei: “Ik sil Cees belje.” Krige Cees oan de tillefoan en frege: “Gjalt hat in koer fan dy ferkocht, wat moat er mei dy ôfrekkenje?”

Cees: “18 euro!!”

Flechters binne sakelju, mar net algearre!!

Gjalt

Flechters binne ek sakelju.

Grou, 27 desimber 2019

Cees ferkocht yn twa middeis 8 kuorren yn it museum fan Titus de Wolff. Jan Falkena hat no syn klokjes ynbrocht foar de ferkeap.

Sneon 28 desimber sit Lolke van der Meer foar Cees yn it museum en 31 desimber docht Gjalt de Groot dat. Sa hawwe de besikers fan it museum alle dagen farsk oanbod en kar-út.

It museum is iepen fan 26 – 31 desimber, middeis tusken 13.00 oere en 16.30 oere.

Kuorkes en lytsguod fan reid

Dronryp/Grou, 23 desimber 2019

Strampellid Jehannes van der Meer fan Dronryp makket by’t winterdei moaie kuorkes en oar lytsguod.
Is in grutte koer al gau te grut foar in wenkeamer, foar dizze lytse kuorkes is altiten in plakje.

De Strampel aktyf yn Boeremuseum

Grou, 20 desimber 2019

Fan 26 desimber oant en mei Aldjiersdei sitte Cees van der Meulen, Lolke van der Meer en Gjalt de Groot te koerflechtsjen yn it Boeremuseum fan Titus de Wolff by Raerd.

It Boeremuseum is in unyk museumke. Titus is net allinne de rûnlieder, mar hy wennet ek al 72 jier yn syn eigen museum. De wenkeuken mei de tafel en de stuollen, de pomp boppe it oanrjocht, in oargeltsje en de tafel mei it plusen kleed, de moaie keamer grôtfol skilderijen en … syn samling âld boere-ark en 15 glimmende Mc Cormick trekkers. Lyts dat boeremuseum en apart.

Wy as flechters fiele ús alhiel op ús gemak yn de skuorre fan Sate De Flaeren, want dy namme draacht de pleats.

Wannear: 26 desimber oant en mei 31 desimber
Tiid: tusken 13.00 en 16.30 oere
Wêr: Titus de Wolff, Sate De Flaeren, Flânsum 5, Raerd

Wylde Ein fûgel fan it jier 2020

Grou, 20 desimber 2020

De Wylde Ein is troch Vogelbescherming Nederland en Sovon útroppen ta fûgel fan it jier 2020. Elk jier wurdt in fûgel keazen dy’t dat jier ekstra yn de belangstelling stiet. Faak is dit om’t de fûgel bysûnder is of bedrige wurdt. Dat lêste is mei de Wylde Ein noch net it gefal, mar hy giet wol alle jierren yn oantal achterút.

De Wylde Ein is sa gewoan dat wy amper yn de gaten ha dat it der de lêste jierren hieltiten minder wurde. Sûnt 1990 is al sa’n tritich persint fan de briedpopulaasje ferdwûn. Hoe kin dit? Dêr besykje ûndersikers in antwurd op te finen.

Mear ynformaasje it te finen op de webside fan Nature Today