Parse(r) foar lynoalje socht

Holwert, 12 augustus 2019

By it flaaks barren foar de einekuorren hâld ik lynsied oer. Dêr is lynoalje út te parsen. No sykje ik om in amateur oaljeparser. Of in oaljeparske.
Miskien is der ûnder ús leden ien dy’t dat docht of kunde hat oan ien.

Gjalt de Groot  0519-561784
Gj.d.groot@hetnet.nl

Nije generaasje flaakslûkers

Holwert/Grou, 12 augustus 2019

Gjalt de Groot út Holwert is al wer drok dwaande syn foarried flaaks oan te foljen. Hy hat dêr dit jier goede help by fan syn pakesizzers. It giet de fammen goed ôf en sy ha al sein dat se it takom jier pake Gjalt wol wer helpe wolle by it flaasklûken. Prachtich moai fansels, want sa wurdt it flaaks ferbouwen ek oerbrocht op de jongere generaasje.

“Dizze fammen (pake-sizzers) wolle takommend jier ek wol wer by pake yn’t flaaks”

Nei it flaaks lûken komt aansens it rûpeljen. By it rûpeljen bliuwt der in byprodukt oer: lynsied. Oant no ta waard dêr net folle mei dien, mar Gjalt wol it no parse en der lynoalje fan meitsje. Hy siket dêrfoar nei in parse en docht in oprop fia ‘Fraach en Oanbod’

De smûkste merk fan it jier

Dokkum, 10 augustus 2019

De Kooistra’s út Dokkum ha wer in moaie dei belibbe mei in demonstraasje flechtsjen yn Moddergat.

Se stjoerden wat foto’s mei in stikje tekst. It binne wer prachtige plaatsjes.

Hjirby wat foto’s fan sneon 10 aug.
Smûkste merk fan it jier achter de fiskershúskes yn Moddergat.
Ondanks de minne  waarsberichten foar dizze sneon, mei wer de bekende koades, foel it yn Moddergat wol ta. Nei een lyts snjitterke yn de moarn wie it fierder de hiele dei drûch.


De middeis behoarlijk protte minsken, it wie wer een moaie dei.

Groetnis, de Kooistra’s út Dokkum

Reuzekuorren

Hortobágy/Grou, 4 augustus 2019

Durk wurdt hast hielendal wei njonken it mear as mânsel reid

In einekoerflechter hat altiten belangstelling foar reid, ek op fakânsje. Op de puszta yn de Hortobágy fan Hongarije kaam Durk Wynia mear as mânsel reid tsjin.

“Soene we hjir ek reuzekuorren fan meitsje kinne”, freget hy him ôf.

As it yn Durk syn fakânsje al min waar wurdt, dan kin hy alfêst yn Hongarije begjinne mei it flechtsjen fan sa’n reuzekoer; in echte flechter hat altiten in nulle by him.

Sa ek Durk: “Fansels ha ik dy mei….. dat is toch standertútrusting as je nei it bûtenlân geane…,soe my ferbaze as immen dat net docht”.

Op de foto toant Durk de nulle. “Dy giet as earste mei yn de bus, dêrnei de frou.”

It soe dan ek samar kinne dat Durk mei in grutte koer op it dak fan de auto werom nei Nederlân komt.

Briede der dan aansens ek guozzen en swannen yn in koer…?

Earder is der ek wolris een grutte koer makke. Yn it argyf fûnen wy noch in foto fan it grutte koer dy’t eartiids makke is troch in Anne Visser. Oft dêr ea wat yn bret hat, is net bekend...

Anne Visser by syn reuzekoer. Hy kin noch krekt oer de râne kypje.

In reidsnijer by Grou (2)

Holwert/Grou, 31 july 2019

No dat stikje fan Bouwe út Grou foel fansels harstikke ferkeard by dy Wergeaster reidsnijer. Poer en de poerrazend lilk wie er. Wat miene dy Grousters wol net!! Ja….minsken, der sit nochal wat âldsear tusken de Grousters en Wergeasters. Yn wêzen is ’t al begûn yn 1663 doe’t de Grutte Mar by Wergea ynpoldere waard en dêrmei de Wergeasterfeart ûnstie en it Grouster frachtferfier troch Wergea moast.

Moai soene jo sizze, it jout reuring, folk en fracht kin mei nei Ljouwert. Mar ho!!

As’t by’t winter friezend waar waard, it iis der prachtich moai yn kaam te lizzen, de Wergeasters der al fan dreamden om aanst op redens de wrâld út te riden, dan kaam dat ferrekte Grouster beurtskip en jage alle iis oan skossen.

Dit fansels ta grutte frustraasje fan de Wergeasters. En wêr libbe it reedriden mear as yn de doarpen Wergea en Warten? Gjin doarpen dêr’t mear poerbêste âlvestêderiders wei kaam binne. Yn Wergea wiene yn ’t ferline 26 reedmakkerijen. Iis wie hillich.                                 

Dat de Grouster skipper en syn folk krigen op harren reis troch Wergea hiel wat nei de kop slingere, och wat waarden dy mannen dan útskolden. Mar in inkele kear bleau it net by skellen. Dan waarden der stiennen smiten, froulju kamen oan fotteljen mei balstiennen yn de skelk en rachend tsjin skipper en folk, de jonges ophysjend: “Smyt se dizze mar op de bealch jonges!”.

Hendrik Duiker (Hindrik Sliker) hat jierren mei syn beurtskip fard tusken Grou en Ljouwert. Yn de boat lei in iensilinder Kromhout motor.

It is inkele kear bard, dat in boer op ’t hynder Wergea ynjeijen kaam en rôp: “De Grousters komme der oan!!!”. Dat it Wergeaster folk draafde it skip temjitte. Op Domwier waard it skip opheind mei skellerij, mar doe’t dat net holp folge in lading hurde kluten. En doe’t se noch net omlyk woene stiennen. It reinde stiennen en boer Stienstra, sels in fûle rider, sei: ”As jimme temin stiennen ha, brek dan it bargehok mar ôf”. De glêzen waarden út de stjoerhut keild, it gie mâl. Skipper en folk flechten, harren libben net mear feilich. 

Myn âld-omke Arjen de Groot (1891-1963) – doe in jongkeardel – krige as ien fan de oanfierders in oprop te ferskinen foar it gerjocht yn Ljouwert. Oanklacht: vernieling en poging tot het aanbrengen van lichamelijk letsel.

Omke hat it net ôfwachte mar is yn Rotterdam op in skip sprongen en útnaaid nei Amearika. Hat hiel Amearika troch swurven, hat yn Peru sitten as goudsiker, wie houthakker yn Kanada, wie boer/pelsjager yn Alaska. Bytiden hast deafêrzen yn de winters mei 40, 50, 60 graden froast. Heal ferhongere as it iten op wie en hy 40 kilometer reizgje moast op ’t hynder troch sniestoarmen en oer bergen snie om yn ’t plakje te kommen dêr’t er wat krije koe. Wie dagen ûnderweis.

Se ha him hjir noait wersjoen en dat om’t de Grousters it iis…

Dat der yn Weargea noch âldsear sit moat jo net fernuverje, dat hat op syn minst trije generaasjes nedich om der mei libje te kinnen, mar ferjitte… noait wer!!

Gjalt de Groot (âld Wergeaster)

Neiskrift:

Doe’t ik dit stik lies, moast ik tinke oan de ferhalen fan ús mem, yn Himpens opgroeid, oer de Grouster beurtskipper dy ’t alle wiken troch Himpens kaam. It beurtskip farde krekt salang troch as dat it iis it taliet. De iiswille foar de reedriders waard dan aardich bedoarn.
Sy koe it lang sa moai net fertelle as Gjalt, mar de ynhâld kaam op itselde del: skellende en rachende minsken en bern op ‘e wâl as it iis fernield waard. As yn Himpens deselde soart fan taferielen him ôfspile ha as yn Wergea, is my net bekend…

Bonne Bruinsma

Baas boppe baas

Grou, 29 july 2019

Der is dizze simmer troch de flechters wer omraak reid skard foar it nije flechtseizoen. De iene wat mear as de oare. Mar ja: baas boppe baas is fan alle tiden.

Durk Wynia hat blykber ek wer grutte plannen; op bygeande foto is de loads hast net mear te sjen troch al it reid dat der tsjinoan stiet…

It reidskarren is no wol sawat dien om’t de kwaliteit fan it reid minder wurdt foar it flechtsjen fan einekuorren. Al binne der ek guoddens dy’t yn septimber noch geskikt reid skarre.

Wylde einen projekt by fam. Rosier

Grou, 12 july 2019.

De mannen fan it eineprojekt yn Dronryp ha dit foarjier wer tige aktyf west. Sy stjoerden it folgjende ferhaal, dat oersetten is troch Yge Walsweer.

Dronryp, 8 july 2019

It iis wie dizze winter net sterk genôch om de einekuorren in plakje te jaan. Dus, mei in selsmakke flot oer it wetter nei de strampels farre.., om de einekuorren fêst te binen, in hiel karwei al mei al. We hawwe in 20-tal kuorren plak jûn, wêrfan 19 bewenne wiene mei wylde einen. Hjirnjonken ha we noch twa 4-persoans apparteminten plak jûn op eilannen; dizze wiene beset mei berch- en wylde einen, en sels 1 nest mei in nylgoas.

Jim sjogge, it iis wie net fertrouwd..!!

Fan de earste lêch is net folle op ‘e hispel kaam, de twadde lêch is goed ferrûn. Op 4 july kamen er noch 8 piken út in koer, en ferline wike noch 2 keppeltsjes fan 9 en 8 stiks. Der binne no wer in protte piken te sjen yn de lange wetterstripe, mar ek yn de omjouwing. It is no straks wer de tiid dat we de einekourren opromje kinne, en takom jier wer op ‘e nij útsette.

It earste reid foar de nije einekuorren is binnen, it rûkt sa hearlik en sjocht er goed út.

De mannen Bauke Rosier, Jaap Tjaarda, Tamme Veldstra, Sander Hempenius en Johannes van der Meer wurde betanke foar de meiwurking foar it wolslagjen fan dit bysûndere eineproject.

Mei Groetnis,
Tamme Veldstra,
Johannes van der Meer,
Sander Hempenius
.

Útnûging foar alle Strampelleden en oare belangstellenden

Grou, 5 july 2019

Flaaks yn folle bloei – Follow the blue line

Op tongersdei 4 july seach ik dat it flaaks fan Gjalt de Groot prachtich yn bloei stiet. It is ien golvjende blauwe tekkenHy hat by boer Jehannes Binnema oan de Ljouwerterdyk nr. 2 te Marrum  2000 kante meter ynsieddeOan de oare kant fan de strjitwei by Zoodstra stiet ek noch 400 kante meter. Dat is ek moai fanôf it fytspaad te besjen. Der leit in brêchje nei’t lân en elk is wolkom.

De fjildsjes meitsje diel út fan it projekt ‘Follow the blue line’, wêryn’t ferskate minsken dy’t dizze simmer wat mei flaaks dogge, har presintearje. Dat projekt wie yn LF 2018 in grut sukses.(webside: www.vlasroute.nl)

Op sneon 13, 20, 27 july en 3 augustus tusken 10 en 5 oere kinne belangstellenden even delkomme by Gjalt op Miedwei 11, Holwert om te sjen hoe’t fan flaaks en reid einekuorren flochten wurde en fierders  binne der tal fan produkten dy’t fan flaaks makke wurde. Ek is der gelegenheid flaaks te keapjen of te bestellen. En wa’t sin hat oan in rikke fiskje, dy kin in mieltsje meinimme of fuortendaliks soldaat meitsje. 

Foar de leden fan de Strampel in moaie gelegenheid om alfêst wer yn de stimming te kommen foar it koerflechtsjen. En elkoar te moetsjen en by te praten. Yn ’t ,Swetshok’ fan skriuwer/ ferteller Gjalt sjogge we elkoar! Oant sjen!

Cees van der Meulen, Grou.

Tropyske Reidsnijer by Grou

Grou, 1 july 2019

Ús Strampellid Bouwe de Groot belibbet altiten in soad. Hy komt ek no wer mei in moai ferhaal. Wy litte jimme graach meigenietsje.

Tropische Rietsnijder

Ging ik gisteren weer naar ”mijn” stekkie om het riet snijden op het industrieterrein te Grou. Daar deed ik de volgende wereldvreemde ontdekking. Op het altijd zo een rustig plekje in de natuur was daar nu een oud militair in tropenuniform met op zijn hoofd grote groene tropenbaret nu druk in de weer. Dit met 30 graden hitte in Friesland. Al zijn legerkleding lichtgroen, in zijn hand een zwaard en of kapmes. Druk in de weer om ons mooie Grouster riet met grote slagen binnen te halen.

Ik sprak de man heel voorzichtig, beetje angstig, toch maar even aan; het is toch een beetje ons /mijn riet?? Was het een van onze Strampelleden uit een naburig dorp, hij woont midden in het rietland bij Leeuwarden met zijn prachtige molen. Nu was hij  helemaal naar Grou gereisd omdat Grouster riet beter is voor de eendenkorven dan Wargeaster polderriet volgens hem.

(…) rietland bij Leeuwarden met zijn prachtige molen

Omdat hij zo in vol ornaat was gekleed met kapmes vroeg ik hem of de oorlog voor Riet /landbezit was begonnen. Hij keek mij eens aan en vroeg wat ik bedoelde. Ik antwoordde dat ik morgen met ondersteuning in oorlogstenue naar de molen bij Leeuwarden ging om riet te kappen. Ik had daar mooi riet zien staan. Hij antwoordde dat hij graag dit zelf wou snijden, hij zei dat is mooi dicht bij mij thuis. Ik antwoorde: dat is dit riet voor mij ook. Hij overdacht zijn daad en vrolijk lachend zijn wij even later ons weegs gegaan. Vanmorgen stond ons mooie beste Grouster riet er nog, ik ben maar snel begonnen het te snijden om te voorkomen dat er nog meer vreemde kapers/kappers op de kust komen. Maar de Tropische rietsnijder heeft wel gelijk: Grou heeft het mooiste riet. Daar komen de beste eendenkorven vandaan.

Graag wou ik deze mooie confrontatie even met een ieder delen. 

Groetjes Bouwe.

Noch altyd briedende einen

Grou/Flânsum, 13 juny 2019

Noch in pear berjochtsjes fan Cees van der Meulen:

Miskien sitte de âldste kuorren wol it noflikst. Beide kuorren op de foto’s wurde no foar de twadde kear bebret en foar it safolste seizoen brûkt. It hâldt in kear op fansels.

Mem mei fiif grutte piken. 

By my yn Grou binne der fan de tolve pykjes mar twa oerbleaun. Yn Flânsum seach ik in eintsje mei fiif moaie piken swimmen. Dêr flechtsje we foar (Cees v.d. Meulen).

Wa’t goed sjocht kin sels seis piken telle