Kreatyf mei einekoer

Grou 11 novimber 2019

Fan Jan Falkena krigen we it folgjende berjocht:

Saterdei 2 novimber hawwe fiif minsken by my flochten.Tige moaie dei hân. De oare deis krige ik dizze foto. 

Groetnis, Jan Falkena

Bysûndere gast op koer

Dokkum/Eanjum, 4 novimber 2019

Fan Bauke Dijkstra út Dokkum, dy’t as frijwilliger aktyf is by it ûnderhâld fan de einekoaien fan It Fryske Gea, krigen wy de folgjende bysûndere melding.

De frijwilligers fan de Van Asperen einekoai fan It Fryske Gea yn Eanjum troffen koartlyn in wol hiel bysûndere gast oan. Heech yn in beam op in einekoer: in foks!

It is min te sjen, mar de foks leit op de einekoer

Multifunsjoneel

Grou, 29 oktober 2019

Ôfrûne wike ha wy de kuorren fan de strampels yn de Pikmar by Grou helle. Ryklik let, mar hawar.
Dit jier hienen wy as fûgelwacht Grou dêr trije kuorren en wy koenen sjen dat twa kuorren bewenne west ha. Ien nêst is predearre en út de oare koer binne jongen pykjes kommen, sa wie oan de doppen en it dûns te sjen.

De wetterlânkuorren wienen noch aardich geef, mar wol wat wiet. Dêrom ha’ k de kuorren by drûch waar thús bûten lein om te drûgjen. Jûns kamen de kuorren dan wer yn it hok. Op himsels neat bysûnders, fansels.

Mar doe’t ik de oare deis de kuorren wer nei bûten brocht, like it wol oft der yn ien koer wat yn siet. Ik sjen, en ja hear: in aai yn de koer. En ik wie der noch sa wis fan dat alles út de koer helle wie. Earste gedachte: dat moat immen der yn lein ha; ik seach fuortdaliks dat it in hinneaai wie. Ien fan de krielhinnen hie blykber in aai lein yn de koer doe’t dy op de túnbank lei te drûgjen; doe’t ik de koer in dei earder nei binnen brocht hie ‘k dus neat fernommen.

Sa kin in koer dus ek in funksje ha foar hinnen. Multifunksjoneel dus.

Eartiids hie ús heit wol ferhalen dat hy hinneaaien ûnder in brodsk eintsje lei as dy in wike sitten hie te brieden. As de aaien sawat útkamen waard der in net foar de koer spand om de hinnepiken feilich te stellen, sadat se net achter de ein oan it wetter rûnen.
Optimaal brûken fan de natuer!

Bonne Bruinsma

Earste of lêste einaaien?

Grou, 22 oktober 2019

Bouwe de Groot slacht in protte yn it fjild om en is dan altiten tige skerp yn it observearjen. Sa belibbet Bouwe altiten krekt wat mear as in oar.

Op sneon 19 oktober wie hy yn it fjild oan it jeien en die doe wer in opmerklike fynst. Hy skriuwt deroer it folgjende:

Tijdens de jacht zaterdag bij een  boerenerf spatte een eend van de nog uitliggende korf. Vijf verse eendeneieren in de korf. Twee meegenomen zie foto.

Ze smaakten heerlijk op een stukje roggebrood en een b.b.tje. Het is al het derde jaar dat wij in oktober en november eendeneieren vinden. Zou dat toch van klimaatveranderingen komen.

De eieren even in een presentatiemand gelegd met een vogelnestje; een order voor een winkel voor kerstpakketten.
De mand wordt met Friese natuurproducten gevuld.

Bouwe

Flechtsje op maitiidskuier

Grou, 13 oktober 2019

Ein maaie hat Popke van der Zee in demonstraasje hâlden yn Ryptsjerk. Hy stjoert no noch in ferhaaltsje mei wat foto’s ta.

Popke skriuwt:

Ik ha twa dagen sitten te flechtsjen op de maitiidskuier ein maaie yn Ryptsjerk. Dat is in jierliks weromkearend barren op sneon en snein. Op de rûte troch en om it doarp Ryptsjerk binne der (muzikale) optredens, eksposysjes en demonstraasjes fan ambachtlik en keunstsinnich wurk.

Groetnis,Popke v.d. Zee

Koerflechtsje op de Kruidhof

Bûtenpost/Grou, 12 oktober 2019

De Kooistra’s út Dokkum binne geregeld op ’n paad mei it flechtsjen fan einekuorren. Se stjoerden in pear foto’s mei in koart ferhaaltsje.

Saterdei 5 oktober wie der in oogstdei op it terrein fan de Kruidhof te Bûtenpost. It wie in moaie sinneskyn dei mei in moai skaadplakje ûnder de fruitbeammen.

Moai gesellich drok, knappe hannel; al mei al in sear slagge dei.

Gebr. Kooistra út Dokkum

Duorsume kuorren

Blije, 26 septimber 2019

Soms wurde âlde (molk)bussen brûkt as nêstgelegenheid foar einen. Dizze molkbussen lykje wol nij. Se kinne dan ek noch aardich wat jierren mei.

En dochs giet der neat boppe in flochten koer…

Rûpeljen kin ek útbestege wurde

Grou, 26 septimber 2019

Foardat je flaaks brûke kinne foar de lofters fan einekuorren moat der earst rûpele wurde. De siedbaltsjes mei it lynsied moat ferwidere wurde fan de flaaksstâlen.

Gjalt de Groot ferbout alle jierren in grutte partij flaaks dy’t dan brûkt wurdt foar it flechtsjen fan kuorren. It lynsied wol hy no brûke foar it parsen fan lynoalje.
Om it flaaks te rûpeljen organisearret Gjalt alle jierren in Flaaksrûpel en Ielfrettersfeest. Manmachtich wurdt der dan rûpele en nei ôfrin wurdt noch efkes noflik neisitten mei rikke iel en in slokje.

Dat rûpejen kin ek op in oare wize. Dat ûnderfûn Bonne Bruinsma, dy’t wat flaaks op syn folkstûntsje ferboud hie. Nei it lûken fan de flaaks waard dy yn skeaven op de tún setten om te drûgjen. Doe’t de flaaks fuorthelle waard wie al te sjen dat de mûzen drok oan it rûpeljen west hiene. Doe’t de flaaks yn it túnhúske setten wie, gie it rûpeljen gewoan troch.

It rûpelfeest fan de mûzen hat in pear wiken duorre, efkes langer as it rûpelfeest by Gjalt oernaris duorret. Iel en in slokje ha ha de mûzen der foar safier bekend is net by hân. Wol ha se de Japanse haver, dy’t klear lei om te siedzjen op de tún, as neigesetsje hân…

Sa hat elk syn eigen rûpelfeest.

Wêrom sjogge we no gjin jerken?

Grou, 18 septimber 2019

Om fûgels te herkennen is de tiid nei it briedseizoen net de maklikste tiid. In soad fûgels binne oan it ferfearjen: se krije in nij fearrekleed. Dêrtroch binne se no kwetsber foar rôvers. Net net frjemd dus, dat se harren in soad ferskûlje. En lûd meitsje se ek hast net. In kwetsbere fûgel wol fansels net tefolle opfalle en boppedat hoecht der gjin territorium ferdigene te wurden.

En wêrom sjonge as it pearjen net oan ‘e oarder is. Koartsein; yn de tiid fan it ferfearjen sjogge we folle minder fûgels. De fûgels dy’t we wol sjogge, sjogge der faak wat suterich út of lykje al hielendal net op de fûgels sa’t we dy kinne. Seker einen binne nei it briedseizoen dreech útelkoar te hâlden.

Skyn bedriget!

Tidens it ferfearjen tinke in soad minsken dat de jerken der net mear binne. Wol begryplik; hast nearne sjogge wy de opfallende griene koppen fan de jerken fan de wylde ein. En it liket wol oft de eintsjes krekt yn tal tanommen binne. Hoe sit dat? Gelokkich is der net in soad oan ’e hân. In soad fan dy eintsjes binne nammentlik net wa’t se lykje…
De jerken dy’t yn it pearseizoen der moai en opfallend útsjogge, ha no in uterlik dat sterk op dat fan de eintsjes liket.

De giele snaffel ferriedt dat dit in jerke is.

Eklips

In fersin is dus gau makke! Dochs binne de mantsjes en de wyfkes noch wol te ûnderskieden. Yn tsjin stelling ta dy fan de wyfkes, is de snaffel fan de jerken ienkleurich giel. De wyfkes ha in donker plak op de snaffel, dy’t boppedat meastentiids oranje kleuret. Ek is de kleur fan de boarst fan de mantsjes no wat mear readbrún mei in minder dúdlike tekening. Dit kleed wurdt it eklipskleed neamd. No’t it net mear nedich is om op te fallen om wyfkes oan te lûken, krije de mantsjes wer in skutkleur.

Skeve ferhâldings

Lykas sein binne de jerken dus net ferdwûn. Dochs is der in ferskil yn it oantal jerken en eintsjes. Mar dat ferskil; is krekt ’yn it foardiel’ fan de jerken! It is net krekt bekend hoe’t komt, mar by ferskate einesoarten binne der mear mantsjes as wyfkes. En dy ferhâlding liket aloan briker te wurden.
Wierskynlik ha eintsjes in gruttere kâns om te stjerren by it brieden ofde soarch foar de jongen. De oarsaken binne dus noch alhiel dúdlik, mar it is wol wat om yn de gaten te hâlden.

Flak foar it briedseizoen is de jerke wer op syn moaist

In hagelnije outfit

Hoewol’t de einen stadichoan troch de ferfearringsperioade hinne komme binne, sille se de kommende tiid noch wol wat grau der útsjen. Úteinlik krije se harren skoandere fearren, it prachtkleed, wer werom. Oan ’e ein fan de winter, flak foar it briedseizoen, binne de jerken wer op syn moaist. En hooplik binne se dan wer kleurryk genôch om genôch ynddruk te meitsjen op de eintsjes.

Bron: Vogelbescherming Nederland

De einekoerflechters fan De Strampel binne al wer drok dwaande mei de tariedings fan it nije briedseizoen 2020 om de eintsjes alle gerak te jaan foar it soargjen fan neigeslacht.

Fan jagers hearre we dat sy yn it jachtseizoen besykje de jerken te sjitten en de eintsjes mei rêst te litten om sa it lykwicht werom te krijen.
Sommigen har hjir muoite mei en freegje harren ôf oft de natuer dit sels op ‘e duer net regelet…

Pompoenmerk Bitgummole

Bitgummole, 15 septimber 2019

Einekoerflechters fan De Strampel jouwe rûnom yn de provinsje demonstraasjes einekoerflechtsjen. Yn Bitgummole wienen sneon Jaap Schiphof, Jan Lautenbach en Durk Wynia aktyf op de pompoenmerk.

Yn in prachtige smûke entûraazje en mei dat moaie waar wie it in tige slagge dei dêr’t in protte minsken op ôf kamen, skriuwt Durk.