Domme einen?

door

in

Grou, 1 febrewaris 2023

By strange winters waarden de einen op in soad plakken byfuorre. Yn de ‘Frisia’, lange tiid in bekend wykblêd yn Grou e.o., fan 9 jannewaris 1964 stiet in ferhaaltsje fan de fûgelwacht Grou oer it fuorjen fan einen by’t winter.

Domme eenden

Volgens een Nederlands gezegde zijn eenden domme vogels. Dat ze nog niet zo heel erg dom zijn, merkt men verschillende malen als men de dieren dagelijks voedert en dat ze er zelfs een goed geheugen op nahouden blijkt wel uit het volgende tafereeltje, dat ons door een arkbewoner van de ”Goundaem” werd verteld.

Op één van de de vele rustige kille dagen, ongeveer midden december, dus nog voor de eenden deze winter werden gevoederd, was aan weerszijden van de brug over de Groudaem het water geheel toegevroren en zat een veertigtal eenden verkleumd en stil ineengedoken op het lichtbesneeuwde ijs. Mensen, groot en klein, liepen steeds af en aan overde brug, maar de eenden hadden voor niemand belangstelling. Zelfs niet als er eens iemand bleef staan om de kleurige groep in haar niet benijdenswaardige toestand even te bewonderen, bleven de koppen in het warme verenpak gestoken. ’s Middags na de thee kwam ”oude” Stenekes op z’n klompjes en in de duffelse jas gestoken van z’n huis uit de Oosterhoutstraat. Op plm. 10 meter vóór de brug ontmoette hij een bekende, waarmee hij enige woorden van ”goedendag” en ”koud” wisselde. Zijn stemgeluid drong door tot de eendengroep op het ijs en als bij toverslag was bij de dieren opeens alle suffigheid verdwenen. Lopend en vliegend repte de hele groep zich luid alarmerend naar hun weldoener van het vorige jaar. Omringd door deze rumoerige groep sprak Stenekes tot ”zijn schare”. Wat hij de dieren vertelde kon niet worden verstaan, maar het waren stellig bemoedigende woorden, want toen de ”oude” zijn weg vervolgde liep de hele kudde achter hem aan de brug over en begeleide hem daarna, luid protesterend tot ver in de Verlengde Meersweg.

Diezelfde avond viel in het Theehuis, op advies van Stenekes, de beslissing dat we alvast zouden gaan voederen.

Bonne Bruinsma